سرطان

سرطان چیست؟

سرطان به معنای تقسیم و رشد غیر طبیعی سلول ها و پخش شدن آن ها به بافت ها و سلول های اطراف است.

سرطان می تواند از هر نقطه بدن شروع شود. در حالت طبیعی، سلول ها رشد می کنند تا سلول های جدید و مورد نیاز بدن را تشکیل دهند. با پیشرفت سرطان، سیر طبیعی سلول ها بر هم می خورد، سلول ها فرم غیر طبیعی خواهند داشت و رشد می کنند، در حالی که نیازی به شکل گیری آن ها نیست. این سلول های اضافی، بی وقفه تقسیم شده و تبدیل به تومور می شوند.

تومورهای سرطانی به دو نوع خوش خیم و بدخیم دسته بندی می شوند. تومورهای خوش خیم، به بافت های اطراف پخش نمی شوند. در همان جا رشد می کنند و بزرگ می شوند.

تومورهای بد خیم، در اطراف بافت ها تکثیر می یابند، و یا از طریق خون و یا لنف به سایر نقاط بدن پخش می شوند.

سرطان

تفاوت میان سلول های سرطانی و سلول های طبیعی

یکی از مهم ترین تفاوت ها، عملکرد این دو نوع سلول است. سلول های طبیعی بر خلاف سلول های سرطانی، عملکردهای اختصاصی خود را دارند. به همین خاطر است که سلول های سرطانی، رشد و تکثیر غیر طبیعی و بی وقفه ای دارند.

سلول های سرطانی، هم چنین به سیستم ایمنی، بافت ها و سلول هایی که نقش حفاظتی در برابر عفونت دارند، حمله می کنند. با وجود اینکه یکی از وظایف سیستم ایمنی، نابودی سلول های غیر طبیعی و آسیب دیده است، اما گاهی سلول های سرطانی، از این حالت در امان می مانند.

سرطان یک بیماری ژنتیکی است. موتاسیون و جهش، تغییرات غیر طبیعی در DNA ژن هاست، که بر روی سلول ها و روند رشد و تقسیم شان نیز تاثیر می گذارد و می تواند منجر به بروز بیماری و سرطان شود.

تغییرات ژنی که منجر به سرطان می شوند، می توانند وراثتی و از والدین منتقل شوند، و یا در طول زندگی فرد، با تقسیم سلول ها، آسیب به DNA توسط آلاینده های محیطی، ایجاد می شوند. منظور از آلاینده های محیطی، مواد شیمیایی و یا اشعه های نور خورشید است.

هر فرد سرطانی، ترکیب منحصر به فردی از تغییرات ژنی دارد. در نتیجه با  رشد و پیشرفت سرطان، تغییرات ژنتیکی گوناگونی دیده خواهد شد، حتی در سرطان های مشابه.

زمانی که سرطان از محل اولیه خود به سمت سایر سلول ها و بافت ها حرکت می کند، متاستاز نامیده می شود. برای مثال، سرطان سینه، می تواند به ریه متاستاز بدهد. در چنین حالتی فرد هم چنان مبتلا به سرطان سینه است، نه سرطان ریه.

از نظر میکروسکوپی، سلول های سرطانی بعد از متاستاز، مشابه سلول ها در ابتدای سرطان هستند. برخی از مشخصات مانند تغییرات کروموزومی در هردو مشترک است.

هر تغییری در بافت های بدن، الزاما به معنای سرطان نیست. برخی از تغییرات مربوط به بافت ها، در صورت عدم درمان، تبدیل به سرطان می شوند. برخی از این قبیل تغییراتی که منجر به سرطان نمی شوند، عبارتند از:

هایپرپلازی: تقسیم بافت، سریع تر از حالت طبیعی. در چنین حالتی، بافت ها و سلول ها از نظر میکروسکوپی ظاهر طبیعی دارند. عواملی از قبیل جراحات مزمن، از عوامل تاثیر گذار می باشد.

دیسپلازی: شرایطی جدی تر از هایپرپلازی است. در دیسپلازی، رشد بیش از حد سلول ها، ظاهر غیر طبیعی و تغییرات بافتی وجود دارد. در کل، هر چه میزان سلول های غیر طبیعی بیشتر باشد، احتمال سرطان نیز بیشتر خواهد بود.

برخی از انواع دیسپلازی ها باید کنترل و درمان شوند. برای مثال، خال های گوشتی که بر روی پوست ایجاد می شوند، در نهایت می توانند تبدیل به ملانوما یا سرطان پوست شوند.

سرطان-2

انواع سرطان

بیش از 100 نوع سرطان وجود دارد. اسامی سرطان ها عمدتا از محل منشاء شان گرفته می شوند، مانند سرطان ریه و یا سرطان سینه. در اینجا، به بررسی برخی از سرطان ها می پردازیم:

  • کارسینوما

کارسینوم، یکی از رایج ترین انواع سرطان است، که توسط سلول های اپی تلیال (سلول هایی که سطح داخلی و خارجی بدن را می پوشانند) شکل می گیرند.

  • ساکروم

ساکروم ها، نوعی از سرطان هایی هستند که در استخوان و بافت های نرم مانند ماهیچه، رگ های خونی و رگ های لنفاوی دیده می شوند.

  • لوسمی

سرطانی که در بافت خونی مغز استخوان اتفاق می افتد. در این نوع سرطان، تعداد زیادی گلبول های سفید غیر طبیعی در خون و یا مغز استخوان، تولید می شود. کاهش تعداد سلول های خونی طبیعی، اکسیژن رسانی به بافت ها، کنترل خونریزی و یا مقابله با عفونت را مختل می کند.

این نوع سرطان بر اساس سرعت پیشرفت بیماری و یا نوع سلول های خونی دسته بندی می شوند.

  • لنفوما

لنفوما، از لنفوسیت ها (T Cell, B Cell) آغاز می شود. در لنفوما، مبارزه ای علیه گلبول های سفید خون که بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند، شکل می گیرد. و هم چنین، لنفوسیت های غیر عادی در گره ها و رگ های لنفاوی تولید می شود. دو نوع لنفوم هوچکین و غیر هوچکین وجود دارد.

در لنفوم هاچکین، لنفوسیت های غیر طبیعی که سلول های رید استنبرگ نام دارند، و عمدتا از لنفوسیت های B، هستند، ظاهر می شوند.

درلنفوم غیر هوچکین، سلول های رید استنبرگ ظاهر نمی شوند، و از هر دو سلول های T و B منشا می گیرند.

  • ملانوما

ملانوما، از ملانوسیت ها که مسئول تولید ملانین و یا همان رنگدانه پوست هستند، منشا می گیرند. این نوع سرطان بیشتر در پوستو گاهی در بافت هایی مانند چشم نیز دیده می شوند.

رژیم غذایی و فعالیت بدنی در سرطان

این دو مورد بیشتر از آن چه که فکر کنید در کاهش ابتلا به سرطان نقش دارند.

  • مواد غذایی سالمی را در وعده های غذایی خود قرار دهید.
  • مصرف گوشت قرمز را محدود کنید.
  • به جای مصرف نوشابه و الکل، آب، مایعات و نوشیدنی های طبیعی مصرف کنید.
  • حتما زمانی را به ورزش کردن، و یا حتی پیاده روی اختصاص دهید. میزان فعالیت شما اهمیت ندارد، تنها چیزی که مهم است این است که از نشستن های طولانی مدت و بی تحرکی دوری کنید.

سرطان-1

وزن و سرطان

داشتن وزن متعادل، یکی از عوامل موثر در کاهش ابتلا به سرطان است. افزایش وزن و چاقی، خطر ابتلا به سرطان سینه، پانکراس و یا کلیه را افزایش می دهد. در مقابل، از آن جایی که با کاهش وزن، سطح بسیاری از هورمون های مرتبط با سرطان کاهش می سابد، خطر ابتلا به سرطان نیزز متعاقبا کمتر خواهد شد.

علائم سرطان

سرطان علائم بسیار زیادی دارد، و هر سرطان علائم مخصوص به خود را. اما بسیاری از انواع سرطان علائم مشترکی دارند و در ابتدا به صورت یکنواخت ظاهر می شوند. از جمله علائم جدی و نگران کننده سرطان که شخص را درگیر می کند و باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کند عبارتند از:

  • کاهش وزن بدون هیچ دلیل: بسیاری از اشخاص مبتلا به سرطان، به کاهش وزن در مرحله ای از سرطان دچار می شوند. کاهش وزن بیش از 4.5 کیلوگرم در ماه بدون هیچ دلیلی می تواند از علائم ابتلا به سرطان باشد. معمولا این علامت از علائم ابتلا به بیماری سرطان پانکراس، معده، مری و یا ریه است.
  • افزایش دمای بدن: افزایش دمای بدن و تب از شایع ترین علائم ابتلا به سرطان است. می توان گفت تقریبا همه اشخاص مبتلا به سرطان از افزایش دمای بدن و تب رنج می برند، بالاخص اگر سرطان دستگاه ایمنی بدن را درگیر کرده باشد. در این حالت بدن توانایی رویارویی با سلول های سرطانی را نداشته و اولین علامتی که در شخص مبتلا به سرطان ایجاد می شود تب می باشد.
  • نفخ: بسیاری از اشخاص احساس نفخ کرده اما هیچ اهمیتی به آن نمی دهند. و احساس می کنند که این یک مشکل گوارشی است و باید به متخصص گوارش مراجعه نمایند. البته درست است که نفخ یک مشکل گوارشی بوده اما مشکلاتی از جمله سرطان تخمدان نیز چنین عوارضی ایجاد می کند. اگر نفخ به همراه مشکلات ادراری و احساس معده درد بود باید فورا بیمار به پزشک مراجعه نماید.
  • خستگی و کوفتگی: خستگی و کوفتگی که با استراحت برطرف نمی شود. این علامت می تواند از جمله علائم ابتلا به سرطان هایی مثل سرطان خون باشد.
  • کم خونی: کم خونی نیز از علائم ابتلا به سرطان است. معمولا اشخاص مبتلا به سرطان معده وکولون از کم خونی رنج می برند.
  • احساس درد: درد می تواند علامتی برای تشخیص زود هنگام بعضی سرطان ها باشد. در مراحل اولیه سرطان استخوان و بیضه درد احساس می شود. همچنین فردی که به سرطان مغز مبتلا است، سردرد های شدیدی را احساس می کند که با استراحت و مصرف دارو بهبود نمی یابد. احساس درد در ناحیه کمر می تواند ناشی از سرطان تخمدان یا بیضه و یا کولون و یا روده باشد. در بسیاری از مواقع درد می تواند علامتی باشد که انتشار سرطان در  بدن را اطلاع می دهد.
  • تغییرات پوستی: هر گونه تغییر در پوست و یا ناخن می تواند ناشی از وجود سرطان در بدن باشد. تغییراتی مثل تغییر رنگ پوست به صورت تیره یا روشن، قرمزی پوست و خارش، افزایش رشد مو روی سطح پوست و یا زرد شدن چشم از علائم ابتلا به سرطان هستند.
  • تغییرات در پستان: تغییر رنگ پوست پستان، ورم پستان، ترشح غیر طبیعی از پستان می تواند از علائم ابتلا به بیماری سرطان پستان باشد. شایان ذکر است که این بیماری مردان را نیز درگیر می کند و این بیماری مختص زنان نیست.
  • تغییرات در اجابت مزاج و ادرار: یبوست، اسهال، تغییر در حجم مدفوع می تواند از علائم ابتلا به سرطان کولون یا روده باشد. احساس درد و سوزش هنگام ادرار یا وجود خون در ادرار یا هر گونه تغییرات دیگر در دفع ادرار می تواند از علائم ابتلا به سرطان مثانه یا پروستات باشد.
  • سرفه مستمر و گرفتگی صدا: ممکن است شخص دچار به بیماری سرطان ریه سرفه مستمر و درمان ناپذیری داشته باشد. گرفتگی صدا می تواند از علائم ابتلا به بیماری سرطان حنجره یا سرطان تیروئید باشد

تشخیص سرطان

برای تشخیص سرطان از روش های زیر استفاده می شود:

  • نمونه برداری: نمونه برداری یا بیوپسی از جلمه روش های تشخیص سرطان است که این روش ابتلا به سرطان را اثبات می کند. پس از گرفتن نمونه، نمونه زیر میکروسکوپ بررسی می شود. سلول های سرطانی با یکدیگر تفاوت می کند.
  • انجام عکس های تشخیصی: انجام اشعه ایکس از راه های تشخیص بیماری سرطان است.
  • سی تی اسکن و ام آر آی
  • آزمایش های خون
  • آزمایش ادرار یا آزمایش سایر بافت بدن
  • انجام آزمایش DNA که در این آزمایش ژن ها بررسی می شود.

درمان بیماری سرطان

  • درمان سرطان با شیمی درمانی: در این روش مجموعه ای از داروها از طریق تزریق یا خوراکی به بیمار داده می شود. دراین روش سعی می شود سلول های سرطانی را از بین ببرند بدون اینکه آسیبی به بافت های مجاور وارد شود.
  • درمان هورمونی: در این روش با مصرف هرمون سعی می شود که جلوی رشد سرطان گرفته شود.که این روش بیشتر در سرطان پستان کاربرد دارد.
  • درمان با جراحی: در این روش تومور سرطانی با استفاده از عمل جراحی برداشته می شود.
  • پرتو درمانی: پرتودرمانی یا رادیوتراپی یک روش درمان سرطان است که در این روش از اشعه های ایکس، گاما، پرتوهای الکترون یا پرتون استفاده می شود تا سلول های سرطانی کشته شود. ممکن است نیاز باشد پرتو درمانی قبل یا حین یا بعد از انجام عمل صورت گیرد، همچنین ممکن است برخی بیماران با استفاده از پرتو درمانی و بدون عمل جراحی درمان شوند. بعضی بیماران نیز ممکن است از پرتودرمانی و شیمی درمانی بطور همزمان استفاده کنند. نحوه استفاده از پرتو درمانی بستگی به نوع سرطان و شرایط خود بیمار دارد. هدف از انجام پرتو درمانی از بین بردن سلول های سرطانی و جلوگیری از عودت آن است.
  • پیوند مغز استخوان: تزریق مغز استخوان یک شخص سالم به شخص مبتلا به سرطان است. این روش برای قدرت و توانایی بیمار بر دریافت شیمی درمانی و پرتو درمانی انجام می گیرد. دراین روش با استفاده از اشعه سلول های سرطانی از بین رفته و سلول های مغز استخوان جدید جایگزین سلول های قدیمی که در اثر اشعه از بین رفته اند خواهند شد. دقت شود با اینکه این روش کمک می کند تا بیمار زندگی بهتری داشته باشد اما این روش عدم عودت سرطان را تضمین نخواهد کرد.

درمان فیبروم

فیبرم ها چگونه درمان می شوند ؟

درمان های متفاوتی برای درمان فیبرم وجود دارد و هر درمان موافق یا مخالفت هایی دارد. درمان درست برای شما بستگی دارد به علائم شما سن شما ،چون اغلب فیبرم ها پس از سن یائسگی کوچک می شوند. این که آیا می خواهید بچه دار بشوید یا نه .این که آیا فیبرم شما باعث خونریزی زیاد و شدید قاعدگی می شود و شما را کم خون کرده است یا نهسایز ،تعداد ومحل میوم های شمااینکه شما نسبت به مزایا و معایب درمان چه احساسی دارید. بنابراین اگر درباره ی درمان فکر می کنید روش های درمانی را از پزشکتان بپرسید و بعد درباره ی مزایا و معایب روش ها سوال کنید و نیز بپرسید چه می شود اگر اصلاً درمان نکنید و باید به طور قاطع مشخص کنید آیا می خواهید باز هم بچه دار بشوید یا نه .

چند روش وجود دارد :

_درمان طبی شامل قرص ،پچ ،حلقه های واژینال ،آمپول ،ایمپلنت و آی یو دی میرنا که برای پیشگیری از بارداری استفاده می شوند در عین حال میتوانند باعث کاهش حجم خونریزی قاعدگی شما بشوند .داروهایی دیگری برای این منظور وجود دارد اگر خونریزی مشکل عمده شما است این روش های پیشگیری از بارداری و درمان دارویی می تواند به شما کمک کند.

_درمان جراحی برای برداشتن فیبرم

دکتر ها به این عمل میومکتومی می گویند و در طی این عمل دکتر میوم را برمی دارد  اما رحم در جای خود باقی می ماند این یک درمان موثر است اما یک درمان قطعی و ماندگار امکان دارد نباشد چون میوم می تواند برگردد. میومکتومی اغلب یک گزینه خوب برای خانم هایی که می خواهند باز هم بچه دار شوند .

_درمان به صورت انهدام بافت پوششی داخلی رحم که دکتر ها به آن اندومتریال ابلیشن می گویند و در حین انجام این عمل پزشک یک  لوله کوچک را از طریق واژن به داخل رحم می برد  و سپس از وسایلی برای منعقد کردن بافت پوششی داخل رحم استفاده می کنند .این روش خونریزی را قطع می کند یا خیلی کاهش می دهد اما برای همه ی خانم ها کاربرد ندارد این روش برای خانم هایی که می خواهند بچه دار شوند نباید استفاده شود _درمانی که خون رسانی فیبرم را قطع می کند متخصص زنان به این روش آمبولیزاسیون شریان رحمی یا آمبولیزاسیون فیبرم رحمی می گویند .که در طی آن دکتر یک لوله باریک را از شریان موجود در پا به طرف رحم هدایت می کند و بعد یک تکه کوچک پلاستیکی مثل یک دانه را در شریان مسئول خونرسانی به آن میوم است قرار می دهند بعد از آن خون به میوم نمی رسد و میوم جمع می شود. این روش نیز برای خانم هایی که قصد بارداری دارند روش خوبی نیست .

_جراحی برداشتن رحم

که در این جراحی رحم برداشته می شود فیبرم هیچ وقت بر نمی گردد و ما باید بدانیم که فرد هیچگاه نمی تواند باردار شود .

چگونه باید درمان را انتخاب کنم ؟

شما باید با متخصص زنان خوب صحبت کنید و درمان های مختلف را بررسی کنید و ببینید کدام برای شما بهتر است برای خانمی که قصد دارد بچه دار شود درمان طبی یا میومکتومی اغلب بهترین انتخاب است. برای خانمی که دیگر نمی خواهد بچه دار شود درمان های دیگر را نیز می تواند انتخاب کند باید توجه داشت که با بروز یائسگی اغلب علائم مربوط به میوم برطرف می شود .